Familie

Het familiebedrijf is ineens weer in de belangstelling komen te staan, sinds de Universiteit Neyenrode speciaal voor die categorie een masteropleiding heeft gestart. Met dit feit is de term ‘Familiebedrijf’ plotseling sexy geworden, in plaats van oubollig. Dat stemt mij vrolijk, want Holbox is ook een familiebedrijf. Mijn vrouw, mijn twee dochters en mijn zoon en zijn vrouw werken er in. Mijn goede luim over dit nieuwe modernisme is te verklaren. Want soms is de term Familiebedrijf een geuzennaam en dat is een odium dat ‘we’ niet verdienen. De 194.000 bedrijven van dit soort heeft een economische betekenis van 1500 miljard omzet en dat is niet niks. Er zitten dan ook bedrijven bij waarvan je het niet zou verwachten: Heineken, Blokker, Zeeman, Bavaria, Fenterner Van Vlissingen, Randstad, noem maar op!.

Familiebedrijven hebben iets speciaals. Volgens onderzoeken is onze continuïteit hoger, personeel blijft langer bij ons werken en de betrokkenheid van ‘ons soort mensen’ bij de klant is groter. Dat is te verklaren. Zo’n bedrijf is van onszelf, het is onze boterham. Als er iets mis gaat zijn we direct persoonlijk bij welk euvel dan ook betrokken. Daarover gaat het dan soms ook in de familiekring. Met andere woorden: we zijn soms langer en intensiever bezig met onze klanten en ons werk dan een ‘loondiener’,  de uitzonderingen nagesproken.

Dit alles overdacht ik na de Navenant Kalender Party die we eind december vorig jaar organiseerden in Kasteel Daelenbroek in Herkenbosch. Een gebeurtenis waarbij zowel lezers van deze Limburgse glossy, dat Holbox Media uitgeeft, als klanten van Holbox aanwezig waren. Sommigen van hen vallen onder beide categorieën. Dat is niet alleen een feest voor onze relaties, maar ook voor ons. Toch een beetje een familieaangelegenheid als afscheid van het oude jaar en begin van het nieuwe. Het zal u niet verbazen dat ik u namens de hele familie, waartoe ik ook onze medewerkers reken, een gezond en fijn 2013 toewens. 

Over Leviticus, Mohamed, asperges en papiergebruik

De meeste mensen vermoeden in mij terecht geen theoloog, al weet iedereen dat elke Limburger wel iets heeft met het katholicisme. Ik maak daar geen uitzondering op. Als goede katholiek weet ik dat na het carnaval de vastentijd aanbreekt. De zogenaamde 40-dagen tijd, waarin de kerk eigenlijk toch wel vindt dat we het met de consumptie een tijdje wat kalmer aan moeten doen.

Voor Limburgers is dat extra moeilijk, omdat uitgerekend in deze tijd de eerste asperges uit de Zuidelijke kassen komen. En niet lang daarna ontworstelen deze ‘Asparagus officinalis’ zich ook uit de koude grond. En ook met de nieuwste aardbeien wordt het weer smullen. In deze vastentijd is de Limburgse geest zeker gewillig om zich van gastronomische verleidingen te onthouden. De keerzijde daarvan is het feestelijke besef dat het vlees is soms letterlijk zwak is in deze culinair attractieve tijden.

De vastentijd dateert al van eeuwen her. In het oudtestamentische Bijbelboek Leviticus hoofdstuk 23 is daar meer over te vinden. De symboliek is de tocht van de Israëlieten door de woestijn, die zo’n 40 jaar duurde voor ze in het beloofde land aankwamen. De profeet Mohamed was ook een voorstander van vasten. In de Koran 2:183 beveelt hij de ware gelovigen 40 dagen Ramadan te houden. Er zijn overigens meer wereldgodsdiensten die vasten nuttig vinden.

De vasten hebben in de huidige tijd hun betekenis verloren. Daarom kijk ik liever naar de achterliggende gedachte ervan. En die is: je realiseren dat er meer op de wereld is dan onbeperkte consumptie. Dat geldt ook voor grondstoffen. Dat is één van de redenen, waarom wij de nodige certificaten hebben behaald op het gebied van papiergebruik en hergebruik. Voor elke boom die verloren gaat bij de papierproductie, komt er een nieuwe terug. Wij van Holbox garanderen dat ons klanten. We doen dat niet alleen omdat ze dat van ons vragen, maar vooral uit overtuiging dat we de aarde te leen hebben.

Voor u nu gaat denken dat ik te diep en serieus op de materie inga, kan ik u te uwer geruststelling melden, dat ik over het algemeen de mening ben toegedaan dat genieten moet. Elke dag. Maar het kan geen kwaad om er af en toe bij stil te staan dat niet alle verworvenheden van onze maatschappij vanzelfsprekend zijn. Op de asperges na dan. Want die zijn te lekker om te laten staan.